Górnictwo

gornictwoPoczątki górnictwa sięgają epoki paleolitu, kiedy to zaczęto wydobywać krzemień. Z tego okresu pochodzą również ślady używania przez człowieka węgla kamiennego w okolicach Ostrawy, a więc na dzisiejszych ziemiach słowiańskich. Około 3500 lat p.n.e. w Mezopotamii istniało już rozwinięte górnictwo rud miedzianych. Mniej więcej 1000 lat później w Egipcie do rozsadzania skał w kamieniołomach używano drewnianych klinów, które osadzone w wywierconych otworach i polewane wodą pęczniały powodując odsądzanie bloków skalnych. W naszej erze nastąpi! znaczny rozwój techniki górniczej. Pierwsza wzmianka o stosowaniu w górnictwie kołowrotu konnego do wyciągania szybem pochodzi z 1504 r., a o stosowaniu drewnianych torów do transportu, siły wody do napędzania pomp odwadniających, miechów do przewietrzania kopalń — z ~1550 r. W 1555 r. niemiecki lekarz i mineralog G. Bauer, zwany Georgius Agricola, ogłasza dzieło De re metallica, obejmujące całokształt ówczesnej wiedzy górniczej i hutniczej. W 1613 r. zastosowano w kopalniach rudy w Słowacji po raz pierwszy proch do urabiania skały. W 1698 r. T. Savery zbudował pierwszą pompę parową do odwadniania kopalń, ulepszoną w 1711 r. przez T. Newcomena. W połowie XVIII wieku pojawiają się pierwsze próby mechanizacji robót górniczych. W 1761 r. M. Menzies skonstruował maszynę do urabiania węgla. Był to ciężki kilof stalowy, osadzony przegubowo na ramie i poruszany maszyną parową. W 1768 r. W. Brown skonstruował podobną maszynę, nazwaną „Iron Mań”, a w 1843 r. opatentowano pierwszą wrębiarkę tarczową, tj. urabiającą za pomocą uzębionej tarczy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *