Wręby w kopalniach

Wrebiarka_scianowaWręby w przodkach wybierkowych wykonuje się najczęściej przy spągu, czasem, z tych samych przyczyn co w chodnikach, wykonuje się je w środku grubości pokładu. Wrębiarka zaczyna pracę od zawrębienia, tj. od wprowadzenia wrębnika przy uruchomionym łańcuchu wrębowym w caliznę kopaliny przez odchylenie go w bok o kąt 95 stopni od wzdłużnej osi wrębiarki. Następnie unieruchamia się wrębnik w tym położeniu i uruchamia ciągnik, który przesuwa wrębiarkę wzdłuż ściany. Wówczas uruchomiony łańcuch wrębnika wycina wrąb 12-17 cm wysoki. Nowoczesne wrębiarki wykonują wrąb głębokości do l m z szybkością do 150 m/godz. Pozwala to na wykonanie na dobę kilku wrębów. Dzięki temu otrzymuje się szybki postęp ściany, a więc większe wydobycie z jednego przodku przy równocześnie szybkim zabudowaniu stropu. Wrębiarki można stosować w kopalinach niezbyt twardych, raczej kruchych. W skalach zwięzłych, jak np. rudy żelaza, wrębiarek nie stosuje się. Po wykonaniu wrębu urabia się kopalinę materiałem wybuchowym, jak opisano poprzednio. Otwory strzałowe są jednak wiercone w większych odstępach i ładunki materiału wybuchowego są mniejsze, dzięki czemu, stosując wrębienie w przodkach wybierkowych, otrzymuje się urobek w grubszych kawałkach, co jest dużą zaletą w górnictwie węglowym. Węgiel grubszy jest bardzie; wartościowy od miału.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *